Over mij

Hoi ik ben Tatjana Hoofs, gedragsspecialiste en kindercoach. Jaren geleden ruilde ik 's-Hertogenbosch in voor London en via Singapore ben ik nu met mijn inmiddels vijfkoppige gezin terug in mijn oude vertrouwde nest.

Ik weet dat het overwelmend kan zijn om met je gezin in een nieuw land te settelen. Studio Koekoek biedt expat families in 's-Hertogennbosch hierbij ondersteuning. Zodat de transitie zo soepel en prettig mogelijk verloopt. Met als doel dat expat families zich zo snel mogelijk thuis voelen 

Met Studio Koekoek werk ik daarnaast aan diverse kinderboeken en applicaties onder de projectnaam ‘Buiten de Lijntjes’. Hier ga ik buiten mijn vakgebied, maar blijf ik trouw aan wat ik het liefste doe, kinderen gelukkig maken.  

Aan al mijn projecten werk ik met passie om een positieve bijdrage te leveren aan het welzijn van de kinderen en hun ouders/opvoeders.

Hieronder vindt u mijn levensgeschiedenis in een notendop. U ondekt een aantal drijfveren en leert mij nog wat beter kennen. Onder de visie knop leest u meer over mijn pedagogische visie. 

 

BIOGRAFIE

Op 13 maart 1979 was ik er helemaal klaar voor! Nadat ik mijn ouders eerst drie weken had laten wachten, kwam ik midden in de nacht in een rap tempo ter wereld. Tatjana Maria Catharine Hoofs is geboren, roepnaam Tatjana, dochter van Henk en Beb en zusje van Raymond. Daar begon mijn avontuur. Ik werd geboren en getogen in 's-Hertogenbosch, en ben inmiddels uitgegroeid tot een tevreden Bosschenaar, woonachtig in Londen. 

Aan het beroep van mijn ouders heb ik veel van mijn kernkarakteristieken te danken. Zij zijn namelijk de trotse eigenaren van een modestoffenzaak en stonden wekelijks op verschillende plaatsen in Nederland op de markt om stoffen te verkopen. Als kleine spruit werd ik omringd door mensen en stoffen. Ik vond het leuk om de mooiste stofjes te combineren en in elkaar te naaien tot unieke ontwerpen. Tijdens de vakanties mocht ik meehelpen in de zaak. Hier ontwikkelde ik mijn sociale vaardigheden, discipline en een harde werkers mentaliteit. Als klein meisje werd ik omschreven als eigenwijs, energiek, bij de hand en creatief. 

Op de basisschool leverde ik een heel gevecht, want lezen en schrijven was niet mijn ding. Dit vond ik heel vervelend, want al deed ik zo m’n best; het lukte me gewoon niet om een goed cijfer te halen voor taal. Mijn broer was daarentegen overal goed in én slim. Hij stak voor mijn gevoel overal met kop en schouders bovenuit en dat doet hij voor mij nog steeds. Gelukkig had ik wel veel vriendjes en vriendinnetjes en was ik goed in rekenen, gymnastiek en creatieve vakken. Binnen ons gezin was de rolverdeling als volgt: Henk (vader) is de baas, Bep (moeder) is slim én hield “alle ballen in de lucht”. Raymond (mijn broer) slim en Tatjana (ik) baldadig, maar sociaal. Op achttienjarige leeftijd werd vastgesteld dat ik dyslectisch ben. Wat voor mij hetzelfde betekende als "je bent niet zo dom als je dacht", want dat gevoel heb ik jarenlang gehad door niet te kunnen voldoen aan de zogenaamde “norm”. 

Tijdens mijn eindexamenjaar op de HAVO zag ik op het laatste moment af van mijn carrière tot modeontwerpster en ben in plaats van de kunstacademie toch een sportopleiding gaan volgen in Groningen. Vaarwel ‘s-Hertogenbosch, hallo Groningen! Na vier jaar met veel plezier in Groningen te hebben gewoond en gestudeerd, verhuisde ik na het behalen van mijn sportmanagement-diploma weer terug naar mijn “hometown”. Gelukkig en tevreden ging ik werken als manager van een aantal sportscholen in de omgeving ’s-Hertogenbosch. Toch was ik niet geheel tevreden en daarom gooide ik het roer om. Via een omweg kwam ik in de kinderopvang terecht. En wat ik vermoedde klopte; hier voelde ik mij als een vis in het water! Alles wat ik leuk vind om te doen kan ik in dit werk kwijt; sporten, spelen, creatief bezig zijn, evenementen organisteren, etc. Het kon niet óp! Het bleek de perfecte match.

De kinderen welke moeite hadden met leren trokken specifiek mijn aandacht. Overdag werkte de remedial teacher in het lokaal naast mijn kantoor. Tijdens mijn pauze observeerde ik eerst wat zij daar ten uitvoer bracht bij de kinderen. Langzaamaan ondersteunde ik haar soms en sprak ik met de kinderen die zij begeleidde. Ik herkende mezelf in deze kinderen; zij die met heel veel tegenzin bij de remedial teacher kwamen. Want ik herkende dat gevoel maar al te goed: “ben je niet goed in taal, moet je dat ook nog eens extra vaak doen!?” Ik vond het leuk om met de kinderen te werken, ze te helpen en ze vooral te laten zien dat ze niet dom waren. Ik besloot om mezelf verder te ontwikkelen en ging naast mijn werk als manager een master opleiding tot Gedragspecialist volgen. Tijdens deze opleiding waren er een hoop inzichtmomenten en groeide ik zowel privé als professioneel. In 2011 behaalde ik mijn diploma. Door vervolgens mijn kennis toe te passen in m’n werk behaalde ik grote successen; zo opende ik in januari 2012 een prachtig nieuw kindercentrum in ‘s-Hertogenbosch en werd ik ambassadeur van de KnapVilla.  

 

 

 

Life Is Like A Box Of Chocolates You never know what you're gonna get!